Oorlog.

Oorlog | 2/2/2020 | Myanmar

Op dit moment, dit schrijvende, bevind ik mij in een gebied waar ik niet wil zijn.

Op dit moment bevind ik mij in een gebied waar niemand wil zijn.

Ik ben op reis in Myanmar, op dit moment in Ann, in de door onze rijksoverheid ‘rood’ gemarkeerde staat Rakhine.

Op dit moment worden, zo schrijft de Nederlandse media, mensen gemarteld, verkracht en vermoord.

Het idee alleen al maakt mij misselijk, verdrietig en boos.

Kijkend vanuit ons hotel zien we de legervoertuigen met soldaten voorbij rijden. Rijdend op onze motoren kwamen we ze al tegen. waar zouden ze naartoe gaan? Op training? Of door naar het gebied waar al deze gruwelijkheden plaatsvinden?

Ik ben zelf niet bang. Niet voor mij en mijn man. Maar de echtheid van dit alles doet mij pijn.

Oorlog is wat mij betreft meer dan nutteloos en bovendien schandalig voor ieder levend wezen. Woorden schieten te kort om te omschrijven wat ik hierbij voel.

Wat de reden ook is, het is altijd, maar dan ook altijd een slechte reden. Geen enkele reden kan wat mij betreft verantwoorden waarom er oorlog zou moeten zijn.

Helaas kan ik deze waanzin niet stoppen. Hogere machten hebben het voor het zeggen. En zij zijn ook degenen die het kunnen stoppen.

Zet een streep onder het verleden, overal, in alle landen en gebieden waar oorlog is. Begin opnieuw. Begin gewoon opnieuw. Maar dan in vrede.

Was ik of jij maar die hogere macht. Want dan was dit allang voorbij.

Mirjam.