‘Team plastic’ vs ‘team echt’,

Sociale media blijft een interessant fenomeen. Waar de ene trend wordt geboren, komt al sluimerend de tegenbeweging in actie.

Steeds vaker lees ik afkeurende berichten over mensen die iets aan hun uiterlijk veranderen, door mensen die daar absoluut op tegen zijn.

Aangezien sociale media een ontzettend sterk medium blijkt, ontstaat hierdoor een sociaal tweekamp.

Tot op heden is er op sociale media veel ‘plastic fantastic’ te zien. Soms ‘extreem’ waar elk lichaamsdeel is aangepast, soms ‘subtiel’ door middel van een filler of implantaat. 

De laatste tijd is er een duidelijke tegenbeweging ontstaan door zelfbenoemde ‘echte mensen’ die zeer uitgesproken niets aan zichzelf hebben laten doen, zich als puur natuur presenteren en doelen op het feit dat vooral de binnenkant belangrijk is.

Dit samen genomen maakt dat er een soort van oorlog is ontstaan tussen ‘plastic fantastic’ en ‘echte mensen’. 

Alhoewel ik geen mening heb over hoe mensen eruitzien en zichzelf presenteren, heb ik die zeker wel over deze ‘oorlog’. Het zaait namelijk ongewenste sociale verdeeldheid die absoluut nergens op gebaseerd is.

Schijnbaar ben je of ‘team plastic’ of ‘team echt’. En als ik ergens heel bedroefd van raak dan is dat de sociale verwerping die hieruit ontstaat.

Waar ‘team plastic’ ogenschijnlijk pretendeert dat uiterlijk het helemaal is, schreeuwt ‘team echt’ dat het allemaal om de binnenkant gaat. 

Het is mij overigens minder duidelijk in hoeverre ‘team plastic’ ‘team echt’ veroordeelt. ‘Team echt’ heeft in ieder geval een heel duidelijke mening over ‘team plastic’ en dat is niet mals.

Waarbij bij ‘team echt’ de binnenkant regeert, is dit gegeven naar mijn idee ontzettend tegenstrijdig met hoe ze dit profileren. Ze veroordelen namelijk een sociale groep om de keuzes die zij maken aangaande hun uiterlijk. Uiterlijk mag niet tellen, alleen de binnenkant. Want dan pas ben je mooi. 

Ik moet zeggen dat ik ontzettend allergisch ben voor dit soort waardeoordelen. Juist in een tijd waarin we proberen ieder individu ‘no matter what’ te accepteren om wie ze zijn en hoe ze dit uitdragen. Volgens mij doelen we namelijk in de huidige sociale samenleving op inclusie in plaats van verwerping. En inclusie zou voor ieder individu moeten gelden, onvoorwaardelijk. 

Het zou dan ook mijn inziens niet uit moeten maken of je happy gerimpeld de deur uit loopt of dat je blij wordt van een duckface. We hebben nog steeds met de mens achter het uiterlijk te maken, en hoe diegene zichzelf op uiterlijk niveau presenteert is de keuze van die persoon.

Mijn hoop is dat wat beter wordt nagedacht voordat berichten vol waardeoordelen die sociale tweestrijd creëren de sociale media in worden gebracht. 

Profileer jezelf als zijnde, zonder daarbij een waardeoordeel te insinueren over uiterlijk of innerlijk. 

Probeer in plaats daarvan mee te werken aan sociale inclusie door jezelf te profileren als iemand die iedereen accepteert zoals diegene is. Dan voeg je een heel waardevol statement toe op sociaal niveau. 

Iedereen, maar dan ook iedereen is goed zoals die persoon is, ongeacht welke keuze die persoon maakt, uiterlijk of innerlijk, met of zonder plastic. 

Als het dan gaat om de binnenkant, laat het dan ook gaan om de binnenkant en kijk eens verder dan je neus lang is. 

Oftewel, doe eens lief!

Liefs Mirjam, Vrij op Weg!

Krijg de Pest(en).

‘Pesten komt voor in allerlei vormen. Niet alleen op school of het werk. Maar ook thuis in gezinnen en bij families. En ook gewoon op straat. Mensen die blijkbaar het idee hebben een nare grap met een ander uit te kunnen halen. Of een ander, een vreemde, iets heel naars aan te doen en dit als lollig te zien. Nooit, maar dan ook nooit zal ik dit begrijpen of accepteren. Leef en laat leven en stop deze onzin. Want een ander die angst, pijn of verdriet ervaart door jouw toedoen, dat kan gewoon niet de bedoeling zijn.’

Krijg de Pest(en). Door Mirjam van der Veldt.

Ik zal nooit begrijpen, 

Dat jij lol hebt om mijn pijn.

Dat jij grapt over mijn angst. 

Dat het voelt voor jou als ‘fijn’.

Geroddel, pesten en leedvermaak. 

Hoe meer kwetsend, hoe meer zoete wraak.

Ik vraag mij af, is het zo onmogelijk jezelf op een andere manier te vermaken?

In plaats van een ander te kwetsen of af te kraken?

Wellicht kun je er niets aan doen, ben je wie je bent. 

Maar ik geloof toch liever dat je ooit heel erg bent gekrenkt.

Dat ergens in jou een mens leeft van vlees en bloed.

Vol empathie, met de intentie tot goed.

Want ik zal nooit geloven dat je dit opzettelijk doet.

Dit sadistisch gedrag.

Je geroddel, gescheld, je hoongelach. 

Wellicht verschillen jij en ik in onze normen en waarden. 

Dat geeft niks, dat mag, verschillen zijn er om deze te aanvaarden.

Maar zolang je uit boosheid blijft generaliseren, 

Alle mensen behorend tot een bepaalde groep over een kam zal scheren,

Niet met mensen in gesprek zal gaan, je maar zal blijven irriteren,

Hoe kun je dan ooit mensen in hun waarde laten, accepteren en respecteren?

Ik ben sterk en kan het uiteindelijk wel aan. 

Al laat ik soms, om de stupiditeit van al jouw leedvermaak, een traan.

Om het gewin van nieuwe volgers, mensen die te bang zijn om tegen jou in te gaan. 

Zelf geen slachtoffer durven zijn,

Van jouw wrok, haat en venijn.

Kom maar op, ik heb een duidelijke grens, mij krijg je niet.

Ik vraag je enkel, stop met deze onzin en doe voortaan niemand meer verdriet.